Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4796 K.2012/9873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kadının boşanma davası ile fer'ileri ve velayet yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, velayet, kişisel ilişki, nafakalar, maddi tazminat miktarı, manevi tazminat ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı D.

H. ile vekili Av. S. S. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı S. M. H. ile vekili Av. A.G.C.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Mahkemece davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu bulunduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmedikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur.

Hal böyle iken davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değilse de, davacı-karşı davalı kocanın aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, kadının davasının kabulü ile boşanma kararı verilmesi bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-karşı davalı kocanın, davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

b-Davacı-karşı davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu ve Türk Medeni Kanunun 174/1. madde koşulları gerçekleşmediğine göre, davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir. c-Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadının hastanede fizyoterapist olarak çalıştığı, düzenli ve yeterli geliri bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun175. madde koşulları gerçekleşmemiştir. Hal böyleyken, yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.