Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/5282 K.2012/2834

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından, "kusurlu" kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının nafakalara ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, boşanmanın sonuçları düzenlenirken, davalının boşanmada "eşit kusurlu" olduğu kabul edilerek, manevi tazminat talebi bu ve şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Daha önceki boşanma davası koca tarafından açılmış ve haklı görülmeyerek dava reddedilmiştir.

Bu ret kararının kesinleşme tarihinden başlayarak geçen üç yılı aşkın süre zarfında ortak hayatın yeniden kurulamadığı anlaşılmaktadır. Bu süre zarfında davalının herhangi bir kusuru gerçekleşmemiştir.

Davacının ise davalıyı evden kovduğu, açtığı boşanma davası haklı görülmeyerek reddedildiği halde fiili ayrılığı devam ettirerek boşanma kararını elde ettiği anlaşıldığına göre, boşanmada davacı kusurlu olup, davalının evden kovulması kişilik haklarına saldırı niteliğindedir ve manevi tazminatı gerektirir. Hal böyleyken davalının kusurlu kabul edilmesi ve bunun sonucu olarak manevi tazminat isteğinin reddi doğru bulunmamıştır.