Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/5340 K.2012/2508

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:Mahkemece, "davacının eşine fiziki şiddet kullandığı, hakaret ve sinkaflı sözlerle küfürler ettiği, davalının da, tartışmaları sırasında kocasına hakarette bulunduğu ve ev işlerini yapmadığı" sabit kabul edilmiştir.

Toplanan delillerle de gerçekleşen bu olaylara göre boşanmada davacının, davalıya göre daha fazla kusurlu kabul edilmesi gerekirken hükmün gerekçesinde "davalının kusurunun daha ağır olduğundan" sözedilmesi doğru değil ise de, davalının az da olsa kusuru gerçekleştiğine göre, davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı anlaşıldığından,

verilen boşanma kararı, Türk Medeni Kanunu 166/2 maddesine uygun ve bu sebeple sonucu itibarıyle doğru bulunmuş, davalının bu yöne ve diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, yukarıdaki sebeple sonucu itibarıyla doğru olan hükmün onanması gerekmiştir (HUMK.m. 438/son).