Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/5532 K.2012/2476

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı tarafından, çeyiz eşyaları ve maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı tarafından da, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmanın eki niteliğindeki maddi ve manevi tazminatların reddi ve kabulü halinde vekalet ücreti takdirinin mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı çeyiz senedindeki eşyaların aynen ya da bedelinin iadesini de istemiş, bu istekle ilgili nispi peşin harcı da yatırmıştır. Bu isteğin esası hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru olmamıştır.

3-Toplanan delillerden, davalı kocadan kaynaklanan davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.