Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/5785 K.2012/19204

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kadının kabul edilen tazminat davası, davalı-davacı kadın tarafından ise; vekalet ücreti ve faizler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Birleşen tazminat davası Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayalı olarak boşanma davasının kesinleşmesinden sonra harcı verilerek açılmıştır. Bu nedenle hüküm altına alınan tazminatlara birleşen dava tarihi 8.10.2008 tarihinden itibaren faize karar verilmemesi doğru değildir.

b-Hüküm altına alınan katılma ve artık değere katılma alacağı 20.371,35 TL. üzerinden yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2440 TL. nispi vekalet ücretine karar verileceği yerde yazılı miktara karar verilmesi doğru değildir.

c-Davacı-davalı, dava dilekçesinde 20.000 TL. alacak için faiz talep etmemiştir. 3.8.2010 tarihinde davasını ıslah ederek dava değerini 20.371,35 TL.'ye çıkarmış ve bu miktar için dava tarihinden itibaren yasal faiz isteğinde bulunmuştur. Bu durumda sadece ıslah yoluyla artırılan 371,35 TL.'ye ıslah tarihinden itibaren faize hükmolunması gerekirken hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu yönler yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

09.07.2012 (Pzt.)