Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6045 K.2012/3163

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın kendi davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Kocanın, kadının boşanma davasına ilişkin temyizine gelince;

Davacı-davalı koca, 04.11.2008 tarihinde açmış olduğu boşanma davasından, 10.03.2009 tarihinde feragat etmiş ve taraflar bir araya gelerek evlilik birliğini devam ettirmişlerdir. Böylece taraflar feragat tarihinden önceki olayları affetmişler, en azından hoşgörü ile karşılamışlardır. Taraflar feragat tarihinden sonra bir araya geldiklerinden bu tarihten sonra davacı-davalı kocadan kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamıştır. Öyleyse, davalı-davacı kadının davasının da reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.