Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6421 K.2012/3436

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından kendi boşanma ve ziynet eşyası alacağı davasının reddi ile davalı-davacının (koca) davasında reddedilen ziynet eşyası alacağına ilişkin vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının (kadın) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacının (koca) birlikte yaşamaktan kaçınarak birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı (kadın) dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalının (kadın) boşanma davasının kabulüne karar (TMK.md. 166/1) verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacının (koca) ziynet alacağı talebi reddedildiği halde kendisini vekille temsil ettiren davacı-davalı (kadın) yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususun gözetilmemesi de doğru olmamıştır.