Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6446 K.2012/3760

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kocanın eşine hakaret edip, baba evine bırakıp arayıp sormadığı, davalının ise birlik görevlerini yerine getirmeyip eşine hakeret ettiği, gerçekleşen bu olaylara göre tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır.

Hal böyleyken davalının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değilse de, davalının da davacıyla aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK. md. 438/son) karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Davalının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşmediğine ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği sabit olduğuna göre, davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına (TMK. md. 175) hükmedilmesi gerekirken isteğin reddi doğru olmadığı gibi, tedbir nafakasının başlangıç tarihinin gösterilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.