Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6488 K.2012/3316

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin bir talebinin bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacının, anlaşmalı boşanma olacağı inancıyla dava dilekçesinde "nafaka istemediğini" bildirmiş olması, dava çekişmeli boşanmaya dönüştükten sonra 22.12.2010 tarihli oturumda "yoksulluk nafakası" istediğini ifade etmiş olması karşısında, yoksulluk nafakasına ilişkin hakkından feragat olarak nitelendirilemez. Davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiğine ve kusurunun bulunmadığı toplanan delillerle anlaşıldığına göre, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca davacı yararına, davalının mali gücüyle orantılı olarak uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmesi gerekirken, bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.