Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6667 K.2012/4280

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kocanın eşine hakaret ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, davalı kadının da hasta eşiyle ilgilenmediği, süründüreceğim şeklinde sözler söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın ağır kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmamakla birlikte Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki koşullar gerçekleştiğinden verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davalın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md.438/7) karar verilmesi gerekmiş ve davalı kadının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha fazla kusurludur. Davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddi (TMK.md.174/1) ve manevi tazminat (TMK.Md.174/2) istemi bulunmaktadır. Bu isteklerin mahkemece eşit kusur kabulüne bağlı olarak reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.