Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/6790 K.2012/4003

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, koca tarafından, reddedilen kendi davası, kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden, kadın tarafından ise, nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, mahkemece de sabit kabul edildiği üzere davacı-davalı kocanın eşinin bağımsız konut isteğine karşılık vermediği ve eşini ailesiyle birlikte oturmaya zorladığı, annesinin evlilik birliğine müdahalesine ve eşine hakaretine ses çıkarmadığı, buna karşılık davalı-davacı kadının ise kayınvalidesine ağır sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-davalı koca daha ağır kusurlu olmakla birlikte davalı-davacı kadının da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların her ikisi de boşanma isteğiyle dava açtığına göre, evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmamış; davacı-davalı kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir. Davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır.

Mahkemece, davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddi doğru olmamıştır. Ancak, davalı-davacı kadının davasından verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyip kesinleştiğinden; davacı-davalı kocanın boşanma davasının konusu kalmamıştır.

O halde; bu husus gözetilerek davacı-davalı kocanın boşanma talebi hakkında “konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi ne var ki; davacı-davalı koca dava açmakta haklı olduğundan; davasıyla ilgili yargılama gideri ve talep ettiği vekalet ücretiyle ilgili karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.