Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/690 K.2011/22544

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının ziynet alacağı taleplerine yönlik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kocanın temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın sürekli alkol alıp eşine fiziksel şiddet uygulamasına karşılık davacı-davalı kadının da eşine hakeret edip, ısınamadığını, tiksindiğini ve nefret ettiğini söylediği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflardan birinin kusurunu diğerinden üstün tutmanın mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birarada yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesi karşısında davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulüyle boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verecek yerde bu istemin yazılı şekilde reddi doğru bulunmamıştır.