KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/6916 E., 2011/21332 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Adana 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 30.11.2010
- Numarası
- Esas no:2008/855 Karar no:2010/943
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından, reddedilen kendi boşanma davası ile kadının boşanma davasından verilen tazminatlar, nafakalar ve mal rejimi tasfiyesi istemi yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise kocanın reddedilen boşanma davasına yönelik vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarına karşılık, davalı-davacı kadının da eşine hakaret ederek onu evden kovduğu anlaşılmaktadır.Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de kusurlu olmakla birlikte, davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.
Her iki eş de boşanmayı istediğine ve böylece evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuk için yarar kalmadığına, göre davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinde boşanma koşulları gerçekleşmiş olup; davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulü gerekirdi.
Ne var ki, davalı-davacı kadının kabul edilen davasından verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleşmiş; davacı-davalı kocanın boşanma davasında, boşanma isteminin konusu kalmamıştır. Kocanın boşanma davasında boşanma istemi konusuz kalmakla birlikte, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmesi gerekir. Davacı-davalı kocanın boşanma davası hakkında açıklanan yönler gözönüne alınarak bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/6916, K. 2011/21332, 8 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama