Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7603 K.2012/5484

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ziynetlerle ilgil ret kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı (koca), boşanma davasıyla birlikte, eşine evlilikleri sırasında takılan ziynetlerin iadesini de istemiş, bu isteğini aile vazifelerine riayetsizlikte bulunma sebebine dayandırmıştır. Buna göre ziynetlerin iadesi talebinin dayanağını Borçlar Kanununun 244/2. maddesinde yer alan "bağıştan rücu" sebebi oluşturmaktadır. Bu madde kapsamına giren bağışlananların istirdadı isteğinde aile mahkemesi değil, genel mahkemeler görevlidir (4787 s. K.md. 4).

Görev kamu düzenine ilişkin olup, bu hususta itiraz ileri sürülsün ya da sürülmesin hakim tarafından yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır. Öyleyse aile mahkemesinin görevine girmeyen bu istek yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekir. Bu yön nazara alınmadan işin esası hakkında hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.