Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7996 K.2012/4677

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından; kusur ve tazminatların reddi yönünden, davacı kadın tarafından ise; kusur, nafakalar ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı kadının çalışıp bir gelir sağladığı gerekçesiyle yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmişse de; davacı kadın yeterli gelir getiren bir işte çalışmadığı gibi, hükümden sonra kendi isteği dışında ve kusuru olmaksızın çalıştığı işten çıkartıldığı; böylece boşanmayla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Mahkemenin de belirlediği gibi davacı kadın boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulunduğundan, kusur yönünden de yoksulluk nafakası istemesine bir engel bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki yoksulluk nafakası verilmesi koşulları oluştuğu halde, yazılı şekilde nafaka isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının boşanmanın fer'i (eki) nitelikte olarak maddi tazminat (TMK.m.174/1) talebi bulunduğu halde; bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru olmamıştır (HUMK.m.388; HMK.m.297/2).