Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8839 K.2012/6475

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine fiziksel şiddet uyguladıkları ayrıca davalı-davacı kocanın eşine hakaret edip tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf kusurlu olmakla birlikte kocanın daha ağır, kadının ise hafif kusurlu olduğu sabittir.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davacı-davalı kadının boşanma isteği bulunduğuna göre, bu davaya karşı itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir.

Bu durumda, boşanmaya davalı-davacı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.