Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8939 K.2012/6889

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı(kadın) tarafından; iştirak nafakası ve tazminatların miktarları yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından da; her iki boşanma davası, fer'ileri ve değer artış payı alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacı koca karşı dava dilekçesiyle boşanma talebinin yanında, eşine ait taşınmaz ve aracın alımına yapmış olduğu katkı nedeniyle değer artış payı alacağı isteminde de bulunmuş, başvurma harcını yatırmıştır (TMK. md. 227). Başvurma harcı karşı dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsar. Ancak mal rejminden kaynaklanan alacak davası nispi harçla görülebilecek davalardan olduğundan alacağın tutarına göre nispi harcın tamamlanması gerekir.

Aksi halde Harçlar Kanununun 30 ve 32. maddeleri uyarınca müteakip işlemler yapılmaz ve bu talep yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Mahkemece davalı-karşı davacı kocaya mal rejiminden kaynaklanan bu alacağı yönünden eksik nispi harcın tamamlanması için mehil verilmesi ve harcın tamamlanması halinde Türk Medeni Kanununun 225. maddesi hükmü gereği boşanma kararının kesinleşmesi halinde bu talebin incelenebilir hale geleceği dikkate alınarak boşanma davasının bekletici mesele yapılarak, tarafların delilleri toplanarak sonucu uyarınca hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.