Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9000 K.2012/5427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK.m.255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davacı tanıkları S. D.. ve S. İ..'in davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, tehdit ettiği ve hakaret ettiğine ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek davanın kabulü ile boşanmaya (TMK md.166/1) karar verilmesi gerekirken; delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.