Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9003 K.2012/15947

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından velayet, yoksulluk nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise manevi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.06.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı Ö.K.ile vekili gelmediler. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı H.K.vekili Av. M.S.geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin kabul ettiği kusurların yanında kocanın güven sarsıcı davranışlarda da bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacının gerçekleşen bu davranışları, kadının kişilik haklarını zedeleyici niteliktedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. O halde davalı-karşı davacının manevi tazminat isteğinin kabulüyle uygun miktarda manevi tazminat verilmesi gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.