Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9050 K.2012/6310

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı kocanın ekonomik yönden anne ve babasına bağımlı olup, onların eşi davacıya hakaret ve tehditlerine, aile birliğine müdahalede bulunmalarına sessiz kaldığı, eşine, çocuğuna ilgisiz davrandığı, duruma tahammül edemeyip evden ayrılan kadını almaya gittiğinde, babasının kadını eve sokmayacağını, eve gelmesine izin verse bile hapis hayatı yaşaması gerekeceğini açıkladığı, sonrasında eşi ve çoğunu arayıp sormadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.