KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/9118 E., 2012/6811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2012
- Mahkemesi
- Mersin 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 17.02.2011
- Numarası
- Esas no:2010/363 Karar no:2011/95
Karar Metni
181 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Eşlerden birinin kıskançlık içeren davranışı, kıskanılan eşin katlanmasının beklenemeyeceği aşamaya gelmediği sürece boşanma nedeni olarak kabul edilemez. Toplanan delillerden davalı kadının kıskançlık davranışının ise katlanılmazlık boyutuna gelmediği anlaşılmaktadır.
Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/9118, K. 2012/6811, 22 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama