Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9227 K.2012/3496

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Cumhuriyet Savcılığınca, annelerinin fiziksel şiddetine ve kötü muamelesine maruz kalan küçükler 1995 doğumlu Kübra, 1997 doğumlu Döndü, 1999 doğumlu Kader ve 2001 doğumlu Yusuf hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5. maddesinde sayılan koruma önlemlerinden bir veya bir kaçına karar verilmesi istenmiştir. Buna göre talep korunmaya muhtaç çocuklar hakkında 5395 sayılı Yasada öngörülen koruma önlemlerinden uygun bulunanın alınmasına ilişkindir.

Bu Yasanın 7. maddesine göre, çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı Cumhuriyet Savcısının isteği üzerine veya re'sen verilebilir. Kanununun 7. maddesinin 7. fıkrasında öngörülen durumlar hariç, bu yöndeki tedbir kararının duruşma yapılmaksızın verilmesi mümkündür. Yasanın 5. maddesinde koruyucu ve destekleyici tedbirlerin hangileri olduğu da gösterilmiştir.

Haklarında koruyucu ve destekleyici tedbir kararı verilmesi istenen küçüklerin yasal temsilcisi olan ana ve babaya husumet yöneltilerek gösterdikleri takdirde delillerinin toplanıp tüm delillerin 5395 sayılı Yasa çerçevesinde değerlendirilerek bu yasada öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerden birine ya da bir kaçına karar verilmesi gerekirken, talebin 2828 sayılı Yasaya göre sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; 2828 sayılı Yasa uyarınca korunma altına alınmanın söz konusu olduğu hallerde bu yönde verilecek kararla kurum sorumluluk ve yükümlülük altına gireceğinden kuruma husumet yöneltilmesi zorunludur. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi de doğru görülmemiştir.