Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9279 K.2012/6449

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, dava dilekçesinde nafaka talebi olmadığını açıklamıştır. Daha sonra 01.07.2010 tarihli dilekçesi ile bu kez tedbir ve yoksulluk nafakası isteminde bulunmuştur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 169. madde hükmüne göre boşanma veya ayrılık davası açılanca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan özellikle eşlerin geçimine ilişkin önlemleri gerektiğinde kendiliğinden (res’en) almalıdır.

Bu nedenle, tedbir nafakasından (TMK.md.169) feragat kural olarak geriye etkili olup, yeniden talep edilmesi ve koşullarının oluşması halinde talep tarihinden geçerli olarak daha önce feragat eden eş yararına tedbir nafakasına hükmedilmesine yasal bir engel yoktur. Durum böyleyken, davacı yarına hükmedilen tedbir nafakasının talep tarihi olan 01.07.2010 yerine dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.

3-Davacının dava dilekçesindeki nafaka istemediğine yönelik beyanı yoksulluk nafakasından feragat niteliğindedir. Mahkemece bu yön nazara alınmadan davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi, isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.