Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9520 K.2012/6586

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kararın gerekçesinde yer verilen açıklamalardan boşanma hükmünün Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesine göre değil, aynı maddenin ilk fıkrasında yer alan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı olarak verildiğinin, hüküm fıkrasında geçerli Yasa maddesinin Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi yerine Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi olarak gösterilmesinin maddi hataya dayandığının ve mahkemesince düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.