Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9665 K.2012/7444

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın tüm, davacı-karşı davalı (kadın)'ın maddi tazminat , tedbir ve iştirak nafakası ile vekalet ücreti yönünden temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (kadın)'ın reddedilen manevi tazminat ve yoksuluk nafakasının miktarına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

a) Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davalı-karşı davacı (koca)'nın eşine hakaret ettiği ve aşağıladığı, böylelikle kadının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-karşı davalı (kadın)'ın manevi tazminat talebinin (TMK. md. 174/2) kabulü gerekirken reddi doğru olmamıştır.

b)Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.