KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/9697 E., 2012/18415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Kayseri 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 25.01.2011
- Numarası
- Esas no:2010/468 Karar no:2011/60
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 03.07.2012 günü temyiz eden davacı Ö.Ş. Ş. ve karşı taraf N. B..vekili Av. E. Ö. geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı koca, dava dilekçesinde, davalı kadın tarafından açılan boşanma davası sonucu boşanma kararı verilmekle birlikte kararın henüz kesinleşmediğini, dosya Yargıtay aşamasında iken davalı kadının sadakatsiz davrandığını belirterek 24.05.2010 tarihinde boşanma ve manevi tazminat isteğiyle dava açmış, kadının boşanma davasında aleyhine hükmedilen nafakalar ve tazminatların da kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, dava tarihinden sonra kadının açtığı dava sonucuda verilen boşanma kararının kesinleştiğinden bahisle, davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmolunmasına karar verilmiştir.
Her dava açıldığı tarihteki şartlara göre görülür. Taraflar arasındaki boşanma kararı yargılama sırasında 8.7.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Bu sebeple, davacının delillerini bildirdiği de gözönüne alınarak; mahkemece yapılacak iş; taraf delillerini toplayıp, davanın açıldığı tarihte davacının haklı olup olmadığını belirleyerek, sonucu uyarınca davacının nafaka, tazminat, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile ilgili talepleri konusunda bir karar verilmesinden ibarettir. Açıklanan hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/9697, K. 2012/18415, 3 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama