Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9819 K.2012/6351

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK.m.255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davacı tanığı N. B..'in davalının belli bir işte çalışmadığı, fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiğine ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi (TMK. md.166/1) gerekirken; bu yön gözönünde tutulmadan yetersiz gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.