Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10155 K.2013/10154

Taraflar arasındaki "evlenmenin butlanı" ve "boşanma" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın kocasının cinsel ilişkiyi gerçekleştiremediğini, baskı uygulanarak ailesiyle görüştürülmediğini, şiddet uygulanıp evin tüm işlerinin kendisine yaptırıldığını iddia ederek boşanma talebinde bulunmuş, koca da eşiyle arasında cinsel ilişki kurulmadığını kabul emiştir. Her iki taraf iddialarının ispatı yönünde hastaneden rapor alınmasını istemiş, davalı-davacı kadın ayrıca diğer iddialarının ispatı için de yasal süresi içinde tanıklarını bildirmiştir.

Mahkemece davalı-davacı kadının fiil ehliyetinin tespiti yönünde alınan Adli Tıp Kurumu Raporu ve tarafların beyanlarına göre karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmedikleri ile herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliği tespit edilmediğinden koca tarafından açıklanan evlenmenin butlanı davasının reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesiyle tarafların boşanmalarına, davalı-davacı kadının tazminat (TMK.md.174/1-2) isteklerinin ise kusur belirlemesi yapılmadan reddine karar verilmiştir.

Boşanmanın fer’ilerinden olan yoksulluk nafakası ile tazminatlara tarafların kusurlu bulunup bulunmamalarına göre hükmedilir. O halde, mahkemece tarafların sağlık kurumuna sevkedilerek cinsel ilişki kurulamamasının sebepleri yönünden rapor alınması, ayrıca davalı-davacı kadın tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmediği halde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi uyarınca dinlenilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.