Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10227 K.2012/15537

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, çocukların anneleri tarafından Şubat 2011 tarihinde babanın muvafakatiyle Avusturya’dan Türkiye’ye getirildiği doğru ise de; daha sonra dönmemek suretiyle davalı annenin çocukları haksız olarak alıkoyduğu, bunun sonucu babanın çocukları üzerindeki kanundan doğan velayet ve ziyaret hakkının ihlal edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 1980 tarihli Lahey Sözleşmesinin aradığı “haksız alıkoyma” gerçekleşmiştir.

Geri dönmelerinin çocukları fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilmeyecek bir duruma düşüreceği yolunda ciddi bir risk bulunduğuna ilişkin bir delil ve olgu ortaya konulmamıştır. Çocukların salt yaşlarının küçük olması böyle bir riskin varlığını kabule yeterli değildir. İade isteğinin reddedilmesini gerekli kılan sözleşmede öngörülen diğer sebepler de davada gerçekleşmemiştir.

Sözleşme hükümlerinin çocukları yer değiştirmesinin zararlı etkilerinden korumaya yönelik tedbir niteliğinde olduğu da dikkate alınarak iade talebinin kabulü gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.