Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10328 K.2013/2890

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasını istemiş, mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Tanıma, yabancı ilama “kesin hüküm ve kesin delil” vasfı kazandırır (5718 s.MÖHUK.md.58). Tanınmakla, kesin hüküm vasfını kazanacak olan yabancı ilam, Türkiye’de aynı taraflar arasında aynı konuda verilmiş ve kesin hüküm halini almış başka bir ilamla çatışacak ise, bu hal tanımaya engel olur. Tarafların tanıma davası açılmadan önce Türkiye’de Karahallı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2007/21-23 sayılı kararıyla boşandıkları ve bu boşanma kararının tanıma davası açılmadan 12.03.2007 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. Bu kesin hükmün varlığı, tanıma kararı verilmesine engel teşkil eder. Öyleyse isteğin reddi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.