Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10439 K.2012/29778

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden; davalı kadının evi terk etmeyi alışkanlık haline getirdiği, eşini sevmediğini ve boşanmak istediğini söylediği, eşine hakaret ettiği, buna karşılık davacı kocanın da ayrı kalınan dönemde boşanma davası açıldıktan sonra Türk Medeni Kanununun 185/3. maddesinde yer alan sadakat yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle başka bir kadınla yaşamaya başladığı, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun, evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığının ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki koşulların davacı koca yararına gerçekleştiğinin kabulü gereklidir.

Durum böyle iken mahkemece davalı kadının tam kusuru ile boşanmaya hükmedilmesi doğru değil ise de; verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan davalı kadının boşanmaya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmeyip boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK 438/son) karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı kadının tedbir nafakasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.