Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10495 K.2012/20700

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "ayrılık" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlenmesi, tazminatlar, velayet, kişisel ilişki yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.02.2012 günü, duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı S..

K.. vekilleri Av. A..E.. Ü.. ile Av. H..Y..ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı H..R.. K.. vekili Av. H.. D..geldiler. Temyiz eden davalı-karşı davacı S..K.. vekilleri Av. A.. E.. Ü..ile Av. H..Y...K.. tarafından açılan ve kabul edilen boşanma davasını da verilen hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz talebinden feragat ettiklerini bildirdiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadın vekili 28.2.2012 günlü duruşmada hükmün boşanmaya ilişkin bölümüne yönelik temyiz talebinden feragat ettiklerini beyan etmiş olmakla boşanma hükmüne ilişkin temyiz isteğinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

b-Müşterek çocuk 4.5.2000 doğumlu Göksu Ekin'e annesinin müessir fiil uyguladğı iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmaktadır. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri gereğince idrak çağındaki küçük mahkeme uzmanına velayetinin babasına verilmesi yönünde irade beyanında bulunmuştur. Gerçekleşen bu durumlar karşısında velayetin baba yerine davalı-davacı anneye bırakılması doğru görülmemiştir.