Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10527 K.2012/31002

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kadının, eşine hakaret ettiği, davalı kocanın ise, davacı eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Toplanan delillerden evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalı koca ağır kusurludurlar. Davacı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu sabit olmuş, Türk Medeni Kanununun 197. maddesinde yazılı koşullar da gerçekleşmiştir. O halde davacı kadının tedbir nafakası davasının da kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.