Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10738 K.2012/30719

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, nafaka miktarı ve ziynet eşyası alacağı davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının sık sık eşine haber vermeden baba evine gitmesine karşılık, davalı kocanın da, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, eşine aşağılayıcı sözler söylediği, babasının müşterek konutun kilidini değiştirmesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmamıştır.