Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10794 K.2012/15596

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, reddedilen kendi boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın birlik görevlerine yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda; davalı-davacı kadının boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki koşullar gerçekleşmiş olduğundan; davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekir. Ne var ki; davalı-davacı kadın,kocanın boşanma davasında verilen boşanma hükmünü temyiz etmediğinden; davasının konusu kalmamıştır.

Bu nedenle; davalı-davacı kadının birleşen boşanma davası hakkında "konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına" kararı verilmesi gerekmekle birlikte; davasını açmakta haklı olduğu anlaşılmakla, davalı-davacı kadının sarfettiği yargılama giderleri ile kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle yararına vekalet ücretinin de hüküm altına alınması gerekir.

Açıklanan nedenlerle, davalı-davacı kadının birleşen boşanma davası hakkındaki hükmün, açıklanan yönde karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.