Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/10997 K.2012/31175

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından; tedbir ve iştirak nafakası ile kişisel ilişki yönünden, davalı kadın tarafından ise; velayet ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın temyizine yönelik itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK:m.182/2). Müşterek çocuk 2004 doğumlu Eylül'ün velayeti babaya verildiği halde bu çocuğun bakım ve eğitim giderleri yönünden davalı annenin iştirak nafakasından sorumlu tutulmaması yanlış olmuştur. Mahkemece, davalı annenin gücü oranında müşterek çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılmak için uygun bir miktar iştirak nafakası takdiri gerekirken, bu talebin reddi doğru olmamıştır.

b-Velayeti kendisine bırakılmayan davalı anne ile çocuk arasında her hafta sonu düzenlenen kişisel ilişkinin, davacı babayı hafta sonları eve bağımlı hale getirebileceği gibi velayet görevini de gereği gibi yerine getiremeyecektir. Yine dini bayramlarda ve Temmuz ayında düzenlenen kişisel ilişkilerde de başlama ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi de infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Mahkemece müşterek çocuk ile davalı anne arasında her ayın belirli hafta sonlarında, dini bayramlarda ve Temmuz ayında kurulan kişisel ilişkinin de başlama ve bitiş saatleri de gösterilerek daha uygun kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde düzenlenme yapılması doğru olmamıştır.