Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11270 K.2012/30963

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden, tarafların birbirlerine hakaret ettikleri, davacı-davalı kocanın güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır.

Tanık beyanlarında 3-4 sene önceye dayalı olarak belirtilen tarafların birbirine fiziksel şiddet uygulaması olaylarından sonra evlilik birliğine devam edildiği anlaşıldığından affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmış bu olaylar boşanma nedeni olarak kabul edilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı koca ağır kusurludur.

Durum böyleyken, mahkemece yetersiz gerekçeyle tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle de davalı-davacı kadının maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.