Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11352 K.2012/30842

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarının birleştirilirek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacının düzenli ve sürekli geliri bulunduğunun ve boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceğinin anlaşılmasına göre davalı- davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacının kusur belirlemesi ve tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Beyanı kusur belirlemesine esas alınan tanık Ayhan Sakallıoğlunun ifadesinde geçen olaylardan sonra tarafların evlilik birliğinin devam ettiği, davalı- davacı kadının söz konusu davranışının affedildiği veya en azından hoşgörüyle karşılandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle bu hususlar davalı- davacı kadına kusur olarak izafe edilemez.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı- davalı kocanın başka bir kadınla birlikte yaşadığı ve sadakatsiz olduğu davalı- davacı kadının ise birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha ağır kusurludur.

Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.