Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11461 K.2012/15790

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerel mahkemece verilen ilk karar davacı-karşı davalı kocanın temyizi üzerine davacı-karşı davalı kocanın boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olmasına karşın, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesinin koşullarının davacı-karşı davalı koca yararına gerçekleştiği bu itibarla davacı-karşı davalı kocanın da boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş; davalı-karşı davacı kadının boşanma davası ve fer'ilerine yönelik yapılan temyiz itirazları bozma sebebine göre inceleme konusu yapılmamıştır.

Bu itibarla davalı-karşı davacı kadının boşanma davası kesinleşmemiş olup mahkemece yapılan kesinleştirme işlemi de idari işlem mahiyetinde bulunduğundan her zaman geri alınması mümkün görülmüştür.

Her ne kadar uyulmasına karar verilen bozma ilamı sonrasında verilen kararda bu durum gözetilmeksizin, davalı-karşı davacı kadının boşanma davasının kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulmuş ise de bu yön taraflarca temyiz sebebi yapılmadığından bozma sebebi yapılmayıp yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı- karşı davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan deliller ve yerel mahkemece uyulan bozma ilamı nedeniyle kesinleşen kusur durumu uyarınca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşinin babasına mesajla hakaret eden davalı-karşı davacı kadına oranla, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan, eşine "Allah belanı versin" deyip evden kovan davacı-karşı davalı koca daha ziyade kusurludur. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu kusur tespiti uyarınca davalı- karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.