Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1150 K.2012/20930

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafından harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış ziynet alacağı davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar arasında açılıp retle sonuçlanan ve kesinleşen İhsaniye Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2006/59 esas - 2006/185 karar sayılı 07.12.2006 günlü karardan sonra evlilik birliğinin yeniden kurulmadığı gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca davacı koca tarafından açılan dava kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kesinleşen bu dosyadan davacı kocanın eşini evden kovması nedeniyle tam kusurlu bulunduğu, kadının herhangi bir kusurunun kanıtlanamadığı saptanmıştır. Üç yıllık fiili ayrılık süresi içerisinde kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir herhangi bir kusurlu davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. Davalı kadının evden kovulması kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

O halde davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin kabulü ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusur durumları ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.