Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11756 K.2012/31938

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı (kadın) vekili, süresi içinde verdiği 16.4.2012 tarihli temyiz dilekçesiyle kendileri tarafından açılan ve asıl dava ile birleştirilerek görülen boşanma davasından feragat ettiğini bildirmiş, vekaletnamesinde bu hususta yetkisinin olduğu görülmüştür. Bu durumda kadının davası hakkında, feragat sebebiyle ret kararı verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın, kocanın davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi gereğince boşanma kararı verilebilmesi için taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olması gerekir. Dinlenen davacı-davalı (koca) tanıklarının sözleri Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinde yer alan temelden sarsılma unsurlarının davada gerçekleştiğini ve davalı (kadın)'dan kaynaklanan bir geçimsizliğin varlığını kabule yeterli ve elverişli değildir. Bu itibarla kocanın davasının reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru görülmemiştir.