Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11842 K.2013/13231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.05.2013 günü temyiz eden davacı D... T... vekili Av. S... T... Ö... Geldi. Karşı taraf davalı M... A... T... vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, nafaka miktarlarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden, davalının davacıya şiddet uyguladığı, davacıyı sık sık ailesinin yanına bırakarak başka yerlere gittiği, davalının daha önce açmış olduğu boşanma davasının kadının kusuru bulunmaması nedeniyle reddedildiği, ret kararının 21.12.2006 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra bu davanın açıldığı tarihe kadar tarafların bir araya gelmediği gibi, yeni bir olayın da meydana gelmediği anlaşılmaktadır.

Öyleyse, davacı kadına bir kusur yüklenemez. Bu nedenle, davalı koca tanıklarının davacıya kusur bildiren beyanlarına itibar edilemez. Gerçekleşen bu duruma göre; boşanmaya neden olan olaylarda davalı tamamen kusurlu kabul edilmelidir. Hal böyleyken, davacının eşit kusurlu kabulü doğru olmadığı gibi bu hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilmek suretiyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK md. 174/1-2) reddi de doğru görülmemiştir.