Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/11860 K.2012/31743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından, lehine hükmedilen maddi tazminatın miktarı, velayet ve manevi tazminat yönünden; davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, nafaka ve kendi tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı tarafından daha önce açılan ve takipsiz bırakılması sonucu açılmamış sayılmasına karar verilen boşanma davasında toplanan delillerden, davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Sözü edilen davadan sonra taraflar bir araya gelmemişler, ortak hayat yeniden tesis edilmemiştir. O davanın "açılmamış sayılması" kocanın gerçekleşen kusurunu ortadan kaldırmaz.

Bu bakımdan kocanın bu davada mahkemece sabit görülen kusuru yanında, eşine fiziki şiddet uygulamış olması da boşanmaya sebep olan kusur olarak kabul edilmelidir. Durum böyle olunca, kocanın gerçekleşen ve kadının bedensel bütünlüğüne yönelik şiddet eyleminin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu nazara alınarak davalı kadın yararına, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekir.

Bu yönün gözetilmemiş olması doğru bulunmamıştır.