Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12010 K.2013/4783

2012/19012 2013/4778

MAHKEMESİ

Çamardı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.06.2012

NUMARASI

Esas no:2010/70 Karar no:2012/75

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı(kadın) tarafından ise; reddedilen maddi tazminat talebi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden, mahkemeninde kabulünde olduğu üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kocanın tam kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu davalı-davacı kadın en azından eşinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.m.4, TBK.m.50 ve 52 ) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat takdiri gerekirken, bu isteğin reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

b-Davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verildiği halde; kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına bu dava nedeniyle de karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru olmamıştır.