Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12070 K.2012/32066

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece davalı davacıyla eşit kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalının eşine hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, davacının da eşine hakaret edip, evin kilidini değiştirdiği ve eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacının, davalıya oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davalının da kusuru gerçekleştiğine göre boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı görülmekle tarafların boşamalarına karar verilmiş olması sonucu itibarıyla doğru bulunmuş davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

3-Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle boşanmada davacı ağır kusurlu olduğuna göre davalı kadına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken davalının bu isteklerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.