Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12378 K.2012/29674

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davacı (kadın) tarafından ise, tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bütün temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kadının SSK emeklisi olup emekli aylığı aldığı, davalı kocanın tercüme bürosunda çalıştığı her ikisinin de gelirlerinin birbirlerine eşit olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, yeterli gelire sahip olan davacının yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeden davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Karar gerekçesinde boşanma nedeni ve davalının kusuru olarak belirtilen olaylar bir bütün olarak davalının birlik görevlerini yerine getirmediğine ilişkindir. Birlik görevlerini yerine getirmeme şeklinde gerçekleşen kusurlu davranışın kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi söz konusu değildir. Toplanan delillerde davalı kocanın eşinin kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir kusurlu davranışı kanıtlanamamıştır. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığı ve bu nedenle davacının manevi tazminat isteğinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.