KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/12553 E., 2013/494 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Bakırköy 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 13.3.2012
- Numarası
- Esas no:2010/401 Karar no:2012/240
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakası, tazminatlar, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden, davalı koca tarafından ise; tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı kadının temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;
Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davalı kocanın da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, üvey çocuğunu istemediği, davacı eşine ilgisiz davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davalı koca, davacı kadına nazaran daha fazla kusurludur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
2-Davacı kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında da olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi de yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3-Davacı kadının davası kabul edildiği halde, yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılması ve kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.
4-Davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Toplanan deliller, yapılan yargılamadan davacı kadının çalıştığı, sürekli ve düzenli bir gelire sahip olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken davacı kadın lehine tedbir nafakası taktiri de doğru olmayıp, bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/12553, K. 2013/494, 28 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama