Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12769 K.2013/340

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur tespiti, kendi maddi ve manevi tazminat talepleri, lehine hükmedilen nafakanın miktarı ve diğer taraf yararına takdir edilen nafaka yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından da, kusur belirlemesi, kendi tazminat talepleri, lehine hükmedilen nafakaların miktarı ve diğer taraf yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı -davalı (koca)'nın çalıştığı ve gelirinin bulunduğu, davalı-davacı (kadın)'ın ise herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında kocanın kendi kusurundan kaynaklanan sebeple işten çıkartılmış olması, onu nafaka yükümlülüğünden kurtarmaz. Öte yandan davalı-davacı (kadın)'ın boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edildiğine göre; kendisi yoksul olanın diğer tarafa tedbir ve yoksulluk nafakası ödemekle yükümlü tutulması da usul ve yasaya aykırıdır. Bu hususlar gözetilmeden, koca yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmolunması doğru bulunmamıştır.