Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12933 K.2013/529

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi tazminatlar ve kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece davalı-karşı davacı koca tam kusurlu kabul edilerek kadının boşanma davasının kabulüne, kocanın boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı-karşı davacı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uygulamasına karşılık, davacı-karşı davalı kadının da eşine hakeret edip, onu ve ailesini aşağıladığı, boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-karşı davacı kocanın kadına göre daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre davalı-karşı davacı koca da dava açmakta haklı olup kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde kocanın davasının da kabulü gerekirken reddi doğru olmamıştır. Ancak kadının davası yönünden verilen boşanma kararı temyiz edilmeyip kesinleştiğine göre davalı-davacı kocanın davası konusuz kalmıştır.

Kocanın daha ağır kusurlu olduğu ve bu davranışların kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmakla davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Kadının davası yönünden verilen boşanma hükmü kesinleşmiş olmakla, mahkemece yapılacak iş, kocanın davası yönünden boşanma talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına ve kocanın maddi ve manevi tazminat talepleri ile yargılama giderleri konusunda ise olumlu ya da olumsuz bir karar vermekten ibaret olup bu sebeple hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.