Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/12966 K.2013/411

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; her iki dava ve derdestlik itirazının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, kadının hakaretine karşılık; kocanın da davacı eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Koca sayılan kusurunun dışında; kadının önceki evliliğinden olan çocuklarına hakaret etmiş ve kadına şiddet uygulamıştır. Bu kusur belirlemesine göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı koca daha fazla kusurludur.

Hal böyle iken mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilip boşanmaya karar verilmesi, sonucu itibariyle doğru olup, hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md. 438/son) karar vermek gerekmiş, davalı-davacının tüm, davacı-davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı koca daha ağır kusurludur, davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.